Szkic z Cimiez
Na targu staroci w Nicei kupujesz za pięć euro szkic podpisany „H.M.”. Czy to Henri Matisse? Wybieraj drogę śladami artystów i odkryj jedno z 5 zakończeń. Wszystkie miejsca w grze istnieją naprawdę.
Nicea, Cours Saleya
Teczka za pięć euro
Jest poniedziałek, więc na Cours Saleya zamiast kwiatów i warzyw stoją stragany ze starociami. Między srebrnymi łyżeczkami a starymi pocztówkami znajdujesz zakurzoną teczkę. Sprzedawca chce za nią pięć euro.
W środku leży kartka z rysunkiem węglem: kobieca twarz narysowana kilkoma pewnymi liniami, a obok niej gołąb. W rogu ktoś podpisał się inicjałami „H.M.”. Serce bije ci szybciej. Henri Matisse mieszkał w Nicei przez prawie czterdzieści lat.
Nicea, Stara Nicea
Antykwariuszka
W wąskiej uliczce Starej Nicei mieści się mały antykwariat pełen ram i luster. Starsza pani przedstawia się jako Odette i długo ogląda szkic przez lupę.
„Papier jest stary, a kreska odważna. Matisse rysował tak twarze w latach czterdziestych. Ale gołąb… gołębie kojarzą mi się raczej z Picassem. Uważaj na pana Vautrin. To kolekcjoner, który kupuje wszystko, co ma inicjały wielkich artystów.”
Nicea, Muzeum Matisse’a
Czerwona willa
Muzeum Matisse’a zajmuje czerwoną willę z XVII wieku na wzgórzu Cimiez, wśród gajów oliwnych. Otwarto je w 1963 roku, dziewięć lat po śmierci artysty, który od 1917 roku mieszkał i malował w Nicei.
W sali z rysunkami wiszą twarze kobiet narysowane jedną linią. Twój szkic wygląda jak ich młodszy brat. Strażnik zerka na kartkę w twojej dłoni i mówi cicho: „Takich rzeczy nie pokazuje się byle komu.”
Nicea, klasztor w Cimiez
Gaj oliwny
Obok muzeum, za gajem oliwnym, stoi klasztor franciszkanów z ogrodem pełnym róż. Na przyklasztornym cmentarzu jest pochowany Henri Matisse, który zmarł w Nicei w 1954 roku.
Siadasz w cieniu oliwki i patrzysz na szkic. Jeśli to Matisse, to z czasów, gdy mieszkał w Vence. Jeśli nie, to ktoś bardzo dobrze go naśladował.
Nicea, Muzeum Chagalla
Orędzie biblijne
Muzeum Chagalla otwarto w 1973 roku, za życia artysty, specjalnie dla cyklu jego obrazów o scenach z Biblii. Wszędzie jest niebiesko, a nad postaciami fruwają ptaki i anioły.
Przewodniczka przygląda się szkicowi. „Kobieta wygląda na Matisse’a. Gołąb na Picassa. A może to ktoś trzeci? Matisse w czasie wojny mieszkał w Vence, a Picasso malował w zamku w Antibes. Tam szukałabym odpowiedzi.”
Nicea, Promenada Anglików
Kolekcjoner
Spacerujesz Promenadą Anglików aż do hotelu Negresco z różową kopułą, otwartego w 1913 roku. Na tarasie kawiarni zaczepia cię mężczyzna w lnianym garniturze. Przedstawia się jako pan Vautrin, kolekcjoner.
„Widziałem na targu, co kupiono za pięć euro” – uśmiecha się. – „Dam za ten szkic dwa tysiące. Gotówką, od ręki. Nikt nie będzie zadawał pytań.”
Saint-Paul-de-Vence
Wioska artystów
Saint-Paul-de-Vence stoi na wzgórzu otoczonym murami. Od dawna przyjeżdżali tu malarze, a Marc Chagall mieszkał w miasteczku przez prawie dwadzieścia lat i jest pochowany na tutejszym cmentarzu.
W bramie młody malarz rozkłada sztalugę. Przedstawia się jako Léo. „Matisse? Pokaż!” Ogląda szkic i gwiżdże. „Kreska jest piękna. Tylko kto ci uwierzy, że kupiono go na targu?”
Saint-Paul-de-Vence
Obiad za obraz
Léo prowadzi cię do restauracji, w której według legendy dawni artyści płacili za obiad obrazami. Właściciel przyjmował płótna od młodych malarzy, a dziś na ścianach wiszą dzieła, za które muzea dałyby fortunę.
Kelner przynosi rachunek, a ty z przerażeniem zaglądasz do portfela. Léo mruga do ciebie i patrzy na teczkę.
Saint-Paul-de-Vence, Fundacja Maeght
Ekspertka
Fundację Maeght otwarto w 1964 roku wśród sosen pod Saint-Paul. W ogrodzie stoją rzeźby Giacomettiego i Miró, a w salach obrazy przyjaciół założycieli, którzy handlowali sztuką największych artystów XX wieku.
Ekspertka ogląda szkic pod lampą. „Papier pasuje do lat czterdziestych. Ale żeby to potwierdzić, trzeba wiedzieć, skąd pochodzi. W tamtych latach Matisse mieszkał w Vence, w willi Le Rêve.”
Vence
Kaplica z linii i światła
Matisse mieszkał w Vence od 1943 do 1949 roku. Później zaprojektował tu całą kaplicę Różańcową: witraże, ściany z rysunkami, ornaty, a nawet krzyż. Uważał ją za swoje najważniejsze dzieło.
Na ścianach kaplicy twarze są narysowane tak samo jak na twoim szkicu: kilkoma liniami, bez oczu i ust. Siostra przy wejściu opowiada, że starsi mieszkańcy Vence wciąż pamiętają artystę, który rysował ich sąsiadów.
Vence, Villa Alexandrine
Polski ślad
W Villi Alexandrine mieszkał od 1964 roku aż do śmierci w 1969 roku Witold Gombrowicz. Jest pochowany na cmentarzu w Vence, a w jego dawnym mieszkaniu działa dziś małe muzeum.
Opiekunka muzeum czyta na szkicu odręczny dopisek, którego wcześniej nie zauważono: „Pour Jeanne, Vence 1946”. „Dla Joanny. Ktoś dostał ten rysunek w prezencie. Gombrowicz pewnie by powiedział, że forma jest ważniejsza niż podpis.”
Cagnes-sur-Mer, Les Collettes
Pracownia wśród oliwek
Pierre-Auguste Renoir zamieszkał w Les Collettes w 1908 roku i malował tu aż do śmierci w 1919 roku, choć chorował na reumatyzm i jeździł na wózku. W pracowni wciąż stoją jego sztaluga i wózek.
Ogrodnik pokazuje ci starą oliwkę. „Tu przychodzili malować wszyscy młodzi. Matisse też odwiedzał Renoira.” Szkic w teczce wydaje się coraz cięższy.
Antibes, zamek Grimaldich
Zamek nad morzem
Jesienią 1946 roku Picasso dostał w zamku Grimaldich nad morzem pracownię i namalował tu dziesiątki obrazów. Dziś zamek jest Muzeum Picassa.
Kustosz porównuje gołębia ze szkicu z rysunkami Picassa. „Nie, to nie on. Ale kobieta… Mamy tu kontakty z Muzeum Matisse’a. Jeśli szkic pochodzi z Vence, możemy go przebadać.”
Biot, Muzeum Fernanda Légera
Mozaika na fasadzie
Fasadę muzeum Fernanda Légera w Biot zdobi ogromna, kolorowa mozaika. Muzeum otwarto w 1960 roku, pięć lat po śmierci artysty, który kochał mocne kolory i proste kształty.
Konserwatorka ogląda szkic w świetle dziennym. „Bardzo ładny. Za ładny. Ktoś znał rysunki Matisse’a na pamięć.” Proponuje, żeby wysłać go do ekspertów.
Zakończenie I z 5
Nazwisko na tabliczce
Badania trwają trzy miesiące. Papier, węgiel i dopisek „Pour Jeanne, Vence 1946” pasują do siebie. Eksperci uznają, że to nieznany dotąd szkic Matisse’a do portretu kobiety z Vence.
Przekazujesz go muzeum. Pod szkicem pojawia się mała tabliczka: „Dar od osoby, która kupiła go na targu za pięć euro”. Wracasz do Nicei co roku, żeby się z nim przywitać.
Przeczytaj o tych miejscach: Muzea Lazurowego Wybrzeża
W nagrodę za ukończenie gry dostajesz 30% zniżki na książkę z przewodnikiem. Kod znajdziesz poniżej.
Pomysł, zdjęcia i realizacja: Tomasz Bobrowski. Teksty powstały przy pomocy AI.
Zakończenie II z 5
Najlepsza kopia na świecie
„To kopia” – słyszysz. – „Wyjątkowo dobra. Ktoś znał rysunki Matisse’a lepiej niż własną kieszeń.”
Wracasz do domu z najlepszym falsyfikatem na świecie. Wieszasz go nad kanapą i każdemu gościowi opowiadasz, jak przez tydzień mógł być wart fortunę.
Przeczytaj o tych miejscach: Muzea Lazurowego Wybrzeża
W nagrodę za ukończenie gry dostajesz 30% zniżki na książkę z przewodnikiem. Kod znajdziesz poniżej.
Pomysł, zdjęcia i realizacja: Tomasz Bobrowski. Teksty powstały przy pomocy AI.
Zakończenie III z 5
Zapłata obrazem
Właściciel restauracji ogląda szkic, kiwa głową i wiesza go na ścianie obok innych rysunków. „Rachunek uregulowany. A w przyszłym roku obiad na koszt firmy.”
Nigdy się nie dowiesz, czy to był Matisse. Ale za każdym razem, gdy wracasz do Saint-Paul, twój szkic wisi na ścianie, a ty siadasz pod nim do obiadu jak stały gość.
Przeczytaj o tych miejscach: Saint-Paul-de-Vence i średniowieczne miasteczka
W nagrodę za ukończenie gry dostajesz 30% zniżki na książkę z przewodnikiem. Kod znajdziesz poniżej.
Pomysł, zdjęcia i realizacja: Tomasz Bobrowski. Teksty powstały przy pomocy AI.
Zakończenie IV z 5
Licytacja
Pan Vautrin odlicza banknoty, chowa szkic do teczki i znika w tłumie na promenadzie. Dwa tysiące euro za pięć euro. Nieźle jak na jeden poranek.
Rok później widzisz szkic w katalogu dużego domu aukcyjnego: „Henri Matisse, szkic z Vence”. Cena wywoławcza jest sto razy wyższa. Pocieszasz się zachodem słońca nad Zatoką Aniołów.
Przeczytaj o tych miejscach: Nicea
W nagrodę za ukończenie gry dostajesz 30% zniżki na książkę z przewodnikiem. Kod znajdziesz poniżej.
Pomysł, zdjęcia i realizacja: Tomasz Bobrowski. Teksty powstały przy pomocy AI.
Zakończenie V z 5
Pędzel i sztaluga
Léo daje ci pędzel i kawałek płótna. „Zamiast szukać cudzych arcydzieł, namaluj swoje.” Siadasz przy murach, a słońce zachodzi nad wzgórzami i morzem.
Szkic chowasz do szuflady, a w Saint-Paul zostajesz do końca lata. Twój pierwszy obraz jest krzywy i za bardzo niebieski, ale jest tylko twój.
Przeczytaj o tych miejscach: Saint-Paul-de-Vence i średniowieczne miasteczka
W nagrodę za ukończenie gry dostajesz 30% zniżki na książkę z przewodnikiem. Kod znajdziesz poniżej.
Pomysł, zdjęcia i realizacja: Tomasz Bobrowski. Teksty powstały przy pomocy AI.
Muzea Matisse’a, Chagalla, Picassa i Renoira opisuję w przewodniku po Lazurowym Wybrzeżu.